
"Είμαι κι εγώ ένας από τους Έλληνες. Αμπράμοβιτς σύμφωνα με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο. Ναι, ένας από αυτούς που εγκατέλειψαν το γραφείο για τον εύκολο πλουτισμό. Ένας από αυτούς που σήμερα έχει βίλα, εξοχικό και κότερο χάρη στην κίνησή μου να αφήσω σύξυλο, έρμο και μονάχο τον Γκαούρ (το « Ταρζάν» του πάει πολύ). Πέρα από την πλάκα θα μπορούσα να κάθομαι όλη μέρα και να αραδιάζω παροιμίες για την περίπτωση...
αυτού του ανθρώπου( ότι σπέρνεις, θερίζεις κτλ), αλλά δεν πρόκειται να το κάνω. Αυτό όμως που θα κάνω είναι να παραθέσω μερικές από τις εμπειρίες μου όσο καιρό ήμουν υπάλληλος και όχι συνεργάτης του Μάκη, οι οποίες ίσως του θυμίσουν κάποια γεγονότα και τον βγάλουν από την παραζάλη στην οποία βρίσκεται. Γιατί δε μπορεί κάποιος να ξεχνάει τόσο εύκολα ή τόσο επιλεκτικά. Εκτός αν ο ίδιος γνωρίζει την αλήθεια, αλλά μέσα στην γενικότερη αλλαγή νοοτροπίας που τον χαρακτηρίζει τα τελευταία χρόνια έχει προστεθεί η παραπλάνηση του κοινού (θα χρησιμοποιούσα τη λέξη προπαγάνδα, αλλά σ' έναν . αριστερό όπως εσύ θα κάτσει βαριά).
Κύριε Μάκη Τ., προστάτη των φτωχών και κατατρεγμένων, μέγα κυνηγέ και τιμωρέ των πλουσίων και των δυναστών αυτής της χώρας, μήπως θα έπρεπε να δεις λίγο την καμπούρα σου; Μιλάς για εύκολο χρήμα. Εσύ δηλαδή προτίμησες το δύσκολο χρήμα; Ας μη μιλήσω για το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ», το οποίο έφτιαξαν ο Καραμήτσος και ο Αναστασιάδης και αυτοί το «έτρεχαν» κιόλας. Εσύ έκανες μια guest εμφάνιση κάθε Παρασκευή, το έπαιζες αφεντικό και έφευγες!!! Ανέκδοτο είχες καταντήσει μέσα στην εφημερίδα. Ξεφύγαμε όμως. Θα μιλήσω για το. δύσκολο χρήμα που εισέπραξες απ' όλους τους πρώην (και το νυν) εργοδότες σου. Όσα χρόνια δούλευα για σένα σε καμία περίπτωση δεν εισέπραξα αυτό που άκουγα να κυκλοφορεί. Όλοι έλεγαν για τον άμεμπτο, τον άτεγκτο Μάκη. Που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Ε, παπ... μάντολες λέω εγώ! Αυτό που γνώρισα εγώ ήταν ένα συνονθύλευμα ανθρώπου που προσπαθούσε να πείσει ότι δεν έχει αλλάξει, αλλά παράλληλα να τα έχει καλά με αυτούς που του τα έσκαγαν χοντρά. Να μην κυνηγήσουμε τον έναν γιατί έχουμε διαφήμισή του ή θα έχουμε σύντομα συνεργασία. Ούτε τον άλλον γιατί είναι πολιτικός μας φίλος(!). Ούτε τον τάδε επιχειρηματία γιατί είμαστε κοντά σε συμφωνία. Ε, τότε ποιόν να καταγγείλουμε ρε Μάκη; Αυτή η ερώτηση είναι ρητορική και απαντάται αυτόματα από τα θέματα των δύο τελευταίων ετών.Όποτε ερχόταν καταγγελία την κάναμε γαργάρα και δεν το λέγαμε και πουθενά για να μην τον εκθέσουμε. Αυτά φυσικά μόνο στον εκάστοτε εργοδότη. Όποτε έφευγε από κάποιο μέσο, αμέσως την «έπεφτε» στον πρώην για να φανεί καλός στο νυν. Μην αμφιβάλετε ότι το ίδιο θα κάνει και μεθαύριο στους του ALTER (έχετε το νου σας).
Εντάξει όλα τα παραπάνω, τα κάνουν πολλοί και έχουν ήσυχη την συνείδησή τους πετώντας ένα: «πάνω απ' όλα η οικογένειά μου», δηλαδή ο εαυτούλης τους εννοούν, μέθοδο που υιοθέτησες και συ Μάκαρε. Οι συνεργάτες σου όμως; Αυτοί που δούλευαν 12ωρο καθημερινά; Αυτοί που μέρες εκπομπών έφταναν 17-18 ώρες δουλειάς; Αυτοί που δεν γνώρισαν προσωπική ζωή; Αυτοί που έπεφταν κάτω σαν τα κοτόπουλα, άλλος με καρδιά, άλλος με μέση, άλλος με ψυχολογικά προβλήματα; Πόσο νοιάστηκες γι' αυτούς; Για σένα δούλευαν. Για σένα ξεσκίζονταν. Για σένα χαράμιζαν τη ζωή τους. Όχι για τα 1000 Ευρώ που τους έδινες, αλλά για πάρτη σου, επειδή γούσταραν. Η ασφάλιση ήταν απαγορευμένη λέξη. «Δε μου περισσεύουν» ήταν το μότο σου. «Θα με ξεπουλήσετε» ήταν η δικαιολογία σου. Δώρα, μπόνους ήταν κάτι σαν την Ατλαντίδα. Όλοι άκουγαν γι' αυτά αλλά ποτέ δεν τα είχαν δει, άρα δεν πρέπει να υπήρχαν. Έλα όμως που συνάδελφοί σου πρόσφεραν τέτοιες πολυτέλειες σε εργαζομένους. Αυτοί μας άνοιξαν τα μάτια. Για ρώτα το φίλο σου το Χαρδαβέλλα ποιος υπήρξε ποτέ ανασφάλιστος στο γραφείο του. Για ρώτα το φίλο σου τον Ευαγγελάτο τι μπόνους έδινε για κάθε θέμα που «έβγαινε». Δε μιλάμε φυσικά για άλλες εκπομπές που μας κοιτούσαν σαν εξωγήινους όταν τους λέγαμε ότι δεν είμαστε ασφαλισμένοι. Α, να μη ξεχάσω το άλλο. Την φασιστική (σε πειράζει ε;) απόφαση να μη δουλεύουμε σε άλλο μέσο παράλληλα με το γραφείο. Αν είχες υποχρεώσεις, αν δεν σου αρκούσαν τα χρήματα δεν είχε σημασία. Ή στο γραφείο με όσα έπαιρνες ή όξω από την πόρτα! Για ρώτα και πάλι φίλους σου δημοσιογράφους ποιός έχει επιβάλει ποτέ τέτοια απαγόρευση; Προτιμήσαμε το εύκολο χρήμα; Όχι Μάκη. Προτιμήσαμε τη ζωή και την ελευθερία από την σκλαβιά του γραφείου σου. Προτιμήσαμε τις πολλές ευκαιρίες της αγοράς που εσύ δε διανοήθηκες ποτέ να μας προσφέρεις. Εν τέλει προτιμήσαμε την εξασφάλιση της οικογενείας μας από την ανασφάλεια που μας παρείχες (αν μπορεί να διατυπωθεί έτσι). Τι σε πείραξε; Ότι κάποιοι μπορούν και χωρίς εσένα; Είναι αλήθεια. Δεν είσαι το κέντρο του κόσμου. Ότι κάποιοι πληρώνουν περισσότερα; Είναι αλήθεια. Υπάρχουν καλύτεροι και πιο φιλότιμοι εργοδότες από σένα και είναι πάρα πολλοί. Ότι κάποιοι που πίστευαν σε σένα απογοητεύτηκαν από την μετάλλαξή σου και σε παράτησαν; Κι αυτό είναι αλήθεια. Δεν είσαι άμεμπτος, δεν είσαι αδέκαστος, δεν είσαι καν αντικειμενικός. Μια φορά κάνεις τα στραβά μάτια και μετά είναι εύκολο να το κάνεις συνέχεια. Αυτή την εύκολη συνταγή ακολούθησες κι εσύ. Τώρα; Απλά προσπαθείς να τονώσεις τον εγωισμό σου κατηγορώντας τους πάντες. Από πρώην συνεργάτες, Γκιόλιες, τρωκτικά και χιλιάδες πολιτών. Δεν σκέφτηκες ποτέ την αιτία της πτώσης σου τηλεοπτικά. Γιατί άραγε τα 40άρια έγιναν 8άρια στην AGB; Όχι δε φταίει η AGB ούτε οι νυν υπάλληλοί σου. Ψάξε καλύτερα. Σταμάτα να κυνηγάς φαντάσματα και να γίνεσαι γραφικός. Εκεί κατάντησες. Να λέω ότι δούλευα σε σένα και να γελάνε. Έτσι σε χαρακτηρίζουν: ΓΡΑΦΙΚΟ. Πόσο πιο κάτω να πάει; Α, ναι πάει. Να απαξιεί ο κόσμος να ασχοληθεί μαζί σου. Αυτός είναι ο πάτος. Η απόλυτη αδιαφορία. Κρίμα."
Ένας πρώην υπάλληλος και σε καμία περίπτωση συνεργάτης
Share on Facebook
Διαβάστε Περισσότερα